Postuar nga ALB DREJTĖSIA
 Shkruan: Ilir Saliu
Ende po mendoj,nuk mundem t; harroj se rrėshqita nga shkallėt duke menduar se po ngjitem drejt majes e cila mbulohej nga retė e dendura.Vuaj nga dhembjet e kokės sime qė harroi ti bėj llogaritjet e ngritjes nėpėr shkallė.
Mundohem ta kuptoj se isha I pamend apo mendja mė kishte ikur, e do kthehej kur do digjesha nga zjarri tė cilin e ndeza me duart e mia.
Qė nga dita e parė kur ika nga vendlindja ndihesha I huaj nė atė vend,I lodhur nga malli pėr vendlindje ,cdo ditė e mė tepėr adaptohesha por prap ndihesha I tepėrt nė vatanin e tė panjohurve qė e shkelja me kėmbė e nuk dija I kujt gjak ka cliruar kėt; dhe
Erdha o ju qė smė njihni a do tė doni tė mė shihni kėtu vallė?
Do rri ca ditė thoja me vete e mendohesha , kėrkoja tė jetoja atje e most ė kthehesha nė baltėn e vendlindjes por prap e kotė,sit hotė fjala popullore guri I randė peshon nė vendin e vetė
ecja andej e kėndej po nuk mė flihej e as po tė alivanosesha
O djelli qė lind, o hėna e bukur, o drita qė shkėlqen eja mė mer se po vdes pėr mėmėdhenė.
Kalova netė tė vėshtira , e ditė me dritė tė errėsuar , e vendosa tė kthehem nė vatrėn time ,nė rrugėt me baltė port ė ėmbla si mjalti,po si most a dua kėtė vėnd ku linda , u rrita
Ėndėrr ėshtė tė imagjinosh se mund tė jetosh atje ku nuk njeh ashkėnd,nė ėndėrr do e shohėsh vendin ku ke lindur por nuk do ta ndjesh ėmbėlsinė e gėzimit,lotit vajit e hidhėrimit,jo nuk ėshtė gjithcka ujė , e asė uji nuk ėshtė gjithcka,lėre veten tė mendoj sa e gjatė ėshtė dita pa natėn ashtu dhe jeta ėshtė e gjatė pa vendlindjen ku uji ėshtė bile mė I ėmbėl se mjalti
Po qėndroj nė kėmbė sa nuk jam plakur e tė mė bėhet metri kilometer , po kujtoj ditėt e lumtura dhe tė hidhura kur qeshėm nga gėzimi e vajtuam nga malli e trishtimi , kur lufta ishte ke pragu e kur lumturia na erdhi mė pas nė dhomė
Kjo dhembje ėshtė e imja dhe e vllezėrve tė mi , e unė jam mėrgimtari I pėrmalluar pėr vendlindje
0 komente · 94 herė ėshtė lexuar
· 
| 
